Het chirurgisch personeelsbestand in het VK staat onder druk: wat de RCS-telling van 2025 betekent voor capaciteits- en infrastructuurplanning.

Hoewel het publieke debat over de capaciteit van chirurgische ingrepen zich grotendeels richt op het aantal personeelsleden, maakt de volkstelling duidelijk dat milieu-, vastgoed- en operationele beperkingen Dit zijn eveneens belangrijke factoren die de productiviteit, de opleiding en de duurzaamheid van het personeelsbestand op lange termijn beperken.

Productiviteit beperkt door ruimte, niet alleen door personeel.

Een van de duidelijkste boodschappen uit de volkstelling is dat het vermogen van chirurgen om zorg te verlenen vaak wordt beperkt door beperkte toegang tot operatiekamers en geschikte klinische ruimtes. De respondenten meldden geannuleerde afspraken, vertraagde aanvangstijden en onderbenutte theatersessies als gevolg van beperkingen in de beschikbare ruimte, personeelstekorten elders in het systeem of concurrerende zorgtaken.

Hierdoor werken veel consultants langer door dan hun contractuele uren om de dienstverlening te kunnen blijven garanderen. Dit heeft niet alleen gevolgen voor het moreel en het welzijn, maar ondermijnt ook het vermogen van het systeem om de achterstand in electieve behandelingen op een consistente en duurzame manier weg te werken.

De bevindingen bevestigen een cruciaal punt: De aanwezigheid van bekwame klinische teams leidt niet automatisch tot meer activiteit als de fysieke omgeving dit niet toelaat..

Impact op opleidingen en de toekomstige arbeidsmarkt.

De volkstelling geeft ook aanleiding tot ernstige zorgen over opleidingscapaciteit voor chirurgische ingrepen. Stagiairs meldden dat ze minder tijd in de operatiekamer kregen, minder procedures onder supervisie konden uitvoeren en leermogelijkheden misten als gevolg van werkdruk en beperkingen in de beschikbare ruimte.

Na verloop van tijd dreigt dit een schadelijke cyclus te creëren. Beperkte trainingsmogelijkheden tasten het zelfvertrouwen en de competentie aan, dragen bij aan een burn-out en verhogen de kans dat trainees de opleiding voortijdig verlaten. Dit verergert op zijn beurt het toekomstige tekort aan specialisten, waardoor de druk op een toch al overbelast systeem verder toeneemt.

De bevindingen van de RCS onderstrepen dat Trainingsomgevingen moeten worden beschermd., Zelfs tijdens perioden met een hoge operationele vraag of herontwikkeling van het terrein. Zonder betrouwbare toegang tot geschikte klinische ruimtes wordt het steeds moeilijker om de dienstverlening in evenwicht te brengen met de ontwikkeling van de volgende generatie chirurgen.

Duurzaamheid en welzijn van het personeel

Naast uitdagingen op het gebied van productiviteit en training, brengt de volkstelling aanhoudende problemen aan het licht rondom duurzaamheid van het personeelsbestand, waaronder een hoog vacaturepercentage, een ongelijke regionale verdeling van chirurgen en een groeiende groep die de pensioengerechtigde leeftijd nadert.

Burnout blijft een belangrijk probleem, veroorzaakt door de hoge werkdruk, het gebrek aan controle over de roosters en de frustratie dat zorg niet zo efficiënt kan worden verleend als zorgteams zouden willen. Het aanpakken van deze problemen vereist meer dan alleen werving; het vraagt om oplossingen op systeemniveau die medewerkers in staat stellen effectief te werken in een ondersteunende omgeving.

De rol van flexibele infrastructuur bij de ondersteuning van chirurgische diensten.

De bevindingen van de volkstelling komen overeen met een bredere erkenning binnen de NHS dat infrastructuur flexibiliteit wordt steeds belangrijker. Traditionele kapitaalintensieve bouwprojecten zijn weliswaar essentieel, maar kunnen jaren in beslag nemen en hebben mogelijk moeite om gelijke tred te houden met de veranderende vraag, de bevolkingsbehoeften of de druk op de arbeidsmarkt.

Flexibele infrastructuur voor de gezondheidszorg — inclusief modulaire theaters, mobiele operatiefaciliteiten en tijdelijke chirurgische centra — biedt een complementaire aanpak. Strategisch ingezet kunnen deze oplossingen het volgende bereiken:

• Zorg voor extra theatercapaciteit om de wachtlijsten te verkorten.
• Zorg ervoor dat de chirurgische diensten tijdens renovatie- of herbouwprogramma's behouden blijven.
• Bescherm de trainingsactiviteiten tijdens perioden van operationele druk.
• Ondersteun gerichte capaciteitsvergrotingen daar waar wel personeel beschikbaar is, maar de ruimte beperkt is.

Cruciaal is dat flexibele faciliteiten snel kunnen worden gerealiseerd, waardoor systemen sneller kunnen inspelen op nieuwe druk die blijkt uit gegevens over de beroepsbevolking, zoals de RCS-telling.

Datagestuurde planning voor de toekomst

De telling van het chirurgisch personeel in 2025 onderstreept de noodzaak van gecoördineerde planning Dit geldt voor personeel, gebouwen en dienstverlening. Personeelsstrategieën die geen rekening houden met de fysieke capaciteit lopen het risico tekort te schieten, net zoals investeringen in infrastructuur zonder voldoende klinische input de beoogde voordelen mogelijk niet opleveren.

Voor leiders in de gezondheidszorg is de boodschap duidelijk: het verbeteren van de productiviteit en duurzaamheid van chirurgische ingrepen hangt af van het creëren van de juiste omstandigheden. juiste klinische omgevingen en daarnaast ook de medewerkers binnen die organisaties ondersteunen.

Nu de NHS zich blijft richten op het herstel van electieve zorg, hervormingen in de opleiding en de veerkracht van het personeel op de lange termijn, bieden de inzichten uit de RCS-telling een belangrijke basis voor het vormgeven van beslissingen – niet alleen over mensen, maar ook over de omgevingen waarin zorg wordt verleend.

Lees hier het volledige rapport van het Royal College of Surgeons of England over de Britse chirurgische beroepsbevolking in 2025:
https://www.rcseng.ac.uk/-/media/Files/RCS/Standards-and-research/2025-UK-Surgical-Workforce-Census.pdf