Het lijkt erop dat u zich in de Verenigde Staten bevindt
We hebben een andere site (www.q-bital.com) die beter bij uw locatie past
Recente gegevens illustreren de omvang van de uitdaging. Alleen al in maart 2026 waren er in Engeland meer dan 2,4 miljoen bezoeken aan de spoedeisende hulp, naast meer dan 550.000 spoedopnames. Tegelijkertijd ondervonden meer dan 120.000 patiënten een wachttijd van meer dan vier uur vanaf het moment dat werd besloten hen op te nemen, waaronder tienduizenden die langer dan twaalf uur moesten wachten.
In Schotland is de situatie eveneens zorgwekkend. In februari 2026 waren er meer dan 122.000 bezoeken aan de spoedeisende hulp, maar slechts 66,41 ton patiënten werd binnen vier uur gezien, behandeld of ontslagen.
Dit zijn geen geïsoleerde cijfers. Het zijn indicatoren van een systeemwijde uitdaging die veel verder reikt dan de spoedeisende hulp zelf.
De prestaties van spoedeisende hulp worden vaak gezien als een probleem dat specifiek is voor de spoedeisende hulp. In werkelijkheid is het echter een probleem dat de patiëntenstroom over het gehele zorgtraject betreft.
De druk begint al voordat patiënten arriveren, met wachttijden voor ambulances en vertragingen bij de overdracht die de beschikbare capaciteit in ziekenhuizen weerspiegelen. Deze druk houdt aan tijdens de triage, beoordeling en behandeling, en is vaak het meest acuut voelbaar bij opname, waar de beschikbaarheid van bedden de cruciale beperking vormt.
Een vertraagd ontslag is een belangrijke oorzaak. In Schotland waren in februari 2026 dagelijks bijna 2000 ziekenhuisbedden bezet door patiënten die medisch gezien klaar waren om naar huis te gaan, maar dat niet konden, met een gemiddelde vertraging van 29 dagen.
Wanneer de doorstroming op enig punt vertraagt, zijn de gevolgen overal voelbaar. Ambulances vormen een wachtrij, spoedeisende hulpafdelingen raken overvol en patiënten moeten langer wachten op hulp.
Een van de meest zichtbare en zorgwekkende symptomen van deze druk is de opkomst van de zogenaamde gangzorg.
Een recente reactie van de overheid heeft geleid tot de inzet van NHS-experts om dit probleem direct aan te pakken, waarbij zowel de prevalentie als de risico's ervan worden erkend. De Health Services Safety Investigations Body (HSSI) is duidelijk in haar bevindingen: tijdelijke zorgomgevingen, waaronder gangen en niet-klinische ruimtes, brengen aanzienlijke risico's met zich mee voor de patiëntveiligheid. Deze risico's omvatten onder meer problemen met het monitoren van patiënten, beperkte toegang tot apparatuur zoals zuurstof, een verhoogd infectierisico en een verminderd gevoel van privacy en waardigheid.
Het onderhouden van corridors is geen oplossing. Het is een symptoom van onvoldoende capaciteit en een beperkte doorstroming.
Om dit aan te pakken is meer nodig dan alleen operationele aanpassingen. Het vereist het creëren van geschikte, klinisch verantwoorde omgevingen die de vraag op een veilige manier kunnen opvangen.
Het nationale beleid sluit steeds meer aan op deze realiteit.
Het NHS-plan voor spoedeisende zorg in 2025/26 schetst een duidelijke ambitie om lange wachttijden te verkorten, de overdrachtstijden van ambulances te verbeteren en de zorg op de gang te elimineren. Cruciaal is dat het plan wordt ondersteund door aanzienlijke kapitaalinvesteringen, waaronder meer dan 370 miljoen pond om de capaciteit uit te breiden met nieuwe spoedeisendehulpposten voor dezelfde dag, spoedbehandelingscentra en andere infrastructuur.
Dit is een opmerkelijke verschuiving. Het weerspiegelt een groeiend besef dat operationele prestaties niet kunnen verbeteren zonder de fysieke capaciteit om dit te ondersteunen.
De inzet van NHS-experts om de zorg in de gangen aan te pakken, versterkt deze richting. De focus ligt niet alleen op procesverbetering, maar ook op het garanderen dat patiënten in een veilige en geschikte omgeving worden behandeld.
De cruciale vraag voor leiders in de gezondheidszorg is niet of er extra capaciteit nodig is, maar waar die de grootste impact zal hebben.
Ervaring binnen de NHS laat zien dat gerichte interventies op cruciale knelpunten de doorstroming aanzienlijk kunnen verbeteren:
Faciliteiten voor de overdracht van ambulances kunnen vertragingen aan de voordeur verminderen, waardoor de doorlooptijd voor de ambulancebemanning korter wordt en de responsiviteit van het systeem verbetert.
In gespecialiseerde triage- en doorstroomomgevingen, zoals afdelingen voor lichte verwondingen en spoedeisende hulp op dezelfde dag, wordt ervoor gezorgd dat patiënten vanaf het begin naar de meest geschikte zorgroute worden geleid.
Extra ziekenhuisruimte en wachtruimtes voor ontslagen patiënten kunnen de druk op de verpleegafdelingen verlichten, bedden vrijmaken en een tijdige opname vanuit de spoedeisende hulp bevorderen.
Dit zijn geen theoretische oplossingen. In het Peterborough City Hospital ondersteunde een ambulanceoverdrachtsfaciliteit de behandeling van meer dan 15.000 patiënten, terwijl wachttijden werden verkort en de doorstroming werd verbeterd. In het Royal Infirmary of Edinburgh behandelt een naastgelegen afdeling voor lichte verwondingen nu tot 100 patiënten per dag, waardoor de druk op de spoedeisende hulp wordt verlicht en de prioriteitstelling van patiënten wordt verbeterd.
Deze voorbeelden tonen aan dat capaciteit, mits op de juiste plek ingezet, een onevenredig grote impact heeft op de prestaties.
Tijd is een cruciale factor. Traditionele kapitaalprojecten kunnen jaren in beslag nemen, terwijl de operationele druk direct voelbaar is.
Hier speelt flexibele infrastructuur een cruciale rol.
Mobiele en modulaire zorgfaciliteiten kunnen snel, vaak binnen enkele weken, worden ingezet en bieden volledig conforme klinische omgevingen die naadloos aansluiten op bestaande ziekenhuiscomplexen. Ze stellen gezondheidsraden en -instellingen in staat om te reageren op seizoensgebonden pieken, langetermijntransformatieprogramma's te ondersteunen en veilige patiëntentrajecten te waarborgen tijdens perioden van piekvraag.
Belangrijk is ook dat ze aansluiten bij de huidige financieringsmodellen en flexibiliteit bieden voor zowel de exploitatie- als de investeringsbegroting.
De uitdagingen voor spoedeisende zorg zijn aanzienlijk, maar niet onoverkomelijk.
Er is nu een duidelijke afstemming tussen beleid, financiering en operationele prioriteiten. De focus verschuift naar het creëren van de benodigde capaciteit om veilige en tijdige zorg te ondersteunen gedurende het gehele zorgtraject van de patiënt.
Voor leiders in de gezondheidszorg ligt de kans in het omzetten van deze richting in concrete actie. Dat betekent dat ze moeten vaststellen waar de capaciteitsbeperkingen het grootst zijn en oplossingen moeten implementeren die direct en blijvend verschil kunnen maken.
Als u uw capaciteit voor spoedeisende zorg evalueert of plannen maakt om de huidige druk het hoofd te bieden, nodigen we u uit om te onderzoeken hoe flexibele infrastructuur uw organisatie kan ondersteunen.
U kunt onze brochure over spoedeisende hulp hier downloaden:
Vanguard Oplossingen voor de gezondheidszorg
Eenheid 1144 Regent Court, The Square, Gloucester Business Park, Gloucester, GL3 4AD
We hebben een andere site (www.q-bital.com) die beter bij uw locatie past