Jestem optymistycznie nastawiony do przesunięcia w lewo

Istnieją powody do ostrożnego optymizmu. Lokalne partnerstwa opracowują nowe sposoby integrowania praktyki ogólnej, zdrowia publicznego, opieki społecznej, władz lokalnych i szpitali wokół wspólnych potrzeb. Najsilniejsze modele opierają się na relacjach, dzieleniu się informacjami, jasnych celach i rezultatach, które mają znaczenie dla ludzi i społeczności.

Rządowy Dziesięcioletni Plan Zdrowotny dla Anglii zakłada przejście od opieki szpitalnej do społecznej, od opieki nad chorymi do profilaktyki i od analogowej do cyfrowej. To zapewnia większą przejrzystość kierunku. Jednak sama polityka nie jest w stanie zmienić miejsca świadczenia opieki ani przepływu zasobów.

Nadal jest wiele do zrobienia. Personel potrzebuje czasu, umiejętności i wsparcia, aby przeprojektować usługi. Finansowanie i zachęty muszą umożliwiać nowe modele, również w okresie przejściowym, gdy stare i nowe rozwiązania mogą wymagać równoległego działania. Partnerzy muszą uzgadniać priorytety, monitorować rezultaty i dostosowywać się, gdy dane podejście nie działa.

Optymizm nie jest przepowiednią łatwych zwycięstw. Wynika z lepszego zrozumienia tego, co umożliwia postęp, oraz z lokalnych przykładów, z których inni mogą się uczyć. Kolejnym krokiem jest cierpliwe budowanie na tym doświadczeniu: zacznij od zdefiniowania potrzeb populacji, zaangażuj osoby świadczące i otrzymujące opiekę oraz wykorzystaj dowody naukowe do udoskonalenia modelu.

Przesunięcie w lewo obiecuje opiekę, która będzie bardziej terminowa, kompleksowa i dostosowana do życia ludzi, niezależnie od tego, gdzie mieszkają.